มิถุนายน 13, 2021

payoncebiz.com

แหล่งรวมเนื้อหาสาระ และ ความบันเทิง

คำสาปจากผี 2

คำสาปจากผี 2

คำสาปจากผี 2

คำสาปจากผี 2

คำสาปจากผี 2 ต่อจากคำสาปจากผีตอนเดิมที่แล้ว พอน้องเริ่มโตประมาณ1ขวบ น้าพุดก็พาน้าน้อยออกเรือนมาอยู่นาไกลจากบ้านประมาณ 3กิโลเมตร แต่ก่อนไม่มีรถนะคะ เดินค่ะดินลูกรังแดงๆฝุ่นตลบผ่านป่าผ่านหนองผ่านทุ่งนาอยู่มาเรื่อยๆประมาณ 7-8ปี น้าน้อยท้องค่ะ แกดีใจมากตั้งแต่อยู่กินกับน้าพุด น้าน้อยไม่เคยคุมกำเนิดเลยนะคะ น้าท้องได้ 3เดือนกำลังจะเข้าเดือนที่4 คืนนั้นน้าน้อยฝันเห็นน้าอ่วม มายืนอยู่หน้าบ้านเหมือนเข้ามาในบ้านไม่ได้
จ้องมองมาที่น้าน้อยตาเขม็ง แล้วอยู่ๆน้าอ่วมก็ยิ้มเป็นรอยยิ้มที่น่ากลัวมาก แล้วอยู่ๆคอก็หัก
พับลงตาถลนออก แต่ปากยังยิ้มอยู่ น้าน้อยสดุ้งตื่นและคืนนั้นก็ไม่กล้านอนต่อ
เช้ามาน้าก็มาเล่าให้แม่เราฟัง แม่เราปลอบน้องว่าไม่มีอะไรหรอก มันก็แค่ฝัน
สายมาหน่อยประมาณ 10โมงกว่าๆ น้องวิ่งมาเรียกแม่เราที่บ้านบอกว่า น้าน้อยปวดท้อง
แม่รีบวิ่งไป ภาพที่เห็นคือ น้านั่งอยู่พื้นห้องน้ำ เลือดท่วมขาเป็นกองๆ
เหม็นกลิ่นคราวเลือดคระครุ้ง แม่รีบพาน้าส่งโรงบาล สรุปเด็กเสียชีวิตแล้วค่ะ
หมอถามว่า “ล้มหรือเปล่า” น้าบอกไม่ได้ล้ม ปวดท้องเข้าห้องน้ำ
พอเดินเข้าไปยังไม่ถึงโถส้วมเลย เลือดก็ไหลออกมาไม่หยุด

คำสาปจากผี 2

หมอตรวจร่างกาย มดลูกก็ปกติ หมอให้พักฟื้นและให้ยาบำรุงมากิน
ปีต่อมาน้าน้อยท้องอีกรอบ เหมือนหนังม้วนเก่าเลยค่ะกำลังจะเข้าเดือนที่4 แท้งอีก
เหมือนว่าพอจะมีเรื่องร้ายๆเกิดกับตัวเอง น้าน้อยต้องฝันเห็นน้าอ่วมทุกๆครั้ง จนพอเราเริ่มโต จำความได้และรู้เรื่องบ้าง ตอนนั้นเราอยู่ประมาณ ป.6 น้าน้อยมาที่บ้านเราตั้งแต่เช้า
ร้องไห้มาด้วย เราก็งงๆ คือตอนนั้นเราไม่รู้ว่าน้าท้องอีก (3ปี ซ้อน) น้ามีความหวัง
เพราะอยากมีลูกอีก ที่ร้องไห้มาหาแม่ตั้งแต่เช้าเพราะเมื่อคืนฝัน ว่าน้าอ่วมมายืนหัวเราะ
ที่หน้าบ้าน(เหมือนเคย) แม่รีบพาน้าน้อย มาหายายในหมู่บ้านยายเอาที่นอนมาปู
แล้วให้น้าน้อยนอนอยู่เฉย ยายกับแม่นั่งเฝ้าอยู่ตลอด กลัวว่าจะเกิดอะไรไม่ดีกับน้าอีก
แต่แล้วก็เป็นอย่างที่ทุกคนคิด ครั้งนี้น้าไม่ได้ปวดท้องแต่อยู่ดีๆ เลือดก็ไหลออกมาเอง
วินาทีนั้นยายกับแม่ต่างมองหน้ากัน ยายตะโกนให้น้าพุดรีบไปเหมารถ
พาน้าน้อยส่งโรงพยาบาล สรุปวันนั้นก็ไปไม่ทันอีกตามเคย
(บ้านเรากับโรงพยาบาลห่างกัน ประมาณ30กิโลเมตร) น้าน้อยร่ำไห้
หมดหวังแล้ว ด่าสาดเสียเทเสีย “ต้องการอะไร ทำไมต้องจองเวร จองกรรมกู”
ต่อมาน้าให้หมอฉีดยาคุมไว้เลย แกบอกว่าจะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจอีก

ผ่านมาอีกหลายปี ตอนนั้นเราอายุ 14ปี น้องลูกน้าน้อย อายุ13ปี
มีโรงงานจะมาเปิดแถวบ้านน้าพุด โรงงานกว้านซื้อที่ดินแถวนั้นเกือบ 100ไร่
และที่ของน้าพุด ก็ติดไปด้วยตอนนั้นเราไม่รู้ว่าน้าพุดมีที่อยู่กี่ไร่ ย่า(แม่น้าพุด)
ขายที่ขายที่ได้เงินประมาณ 3ล้าน แบ่งให้น้าพุดกับน้องสาว คนละราวๆ7แสนบาท
ตอนนั้นน้าพุด กลัวว่าญาติจะรู้ว่ามีเงินก็โกหกพี่น้องว่า ย่าแบ่งให้แค่แสนกว่าบาท
(น้าน้อยกับผัวกลัวพี่น้อง จะไปยืมเงิน) เหมือนว่าทุกอย่างจะดี มีเงิน มีทองมากมาย
น้าพุดเอาเงินไปซื้อวัวมาเลี้ยงฝูงใหญ่ ลงทุนไปประมาณ 140000บาท
เลี้ยงไปได้ประมาณปีกว่าๆ น้าพุดอย่ากไปทำงาน เมืองนอก (มีนายหน้ามาติดต่อ)
ได้ขายวัวฝูงนั้นในราคาแค่ 60000 บาท แบบว่าขาดทุนย่อยยับ มีคนในหมู่บ้าน
ที่จะไปต่างประเทศพร้อมกัน 7คน ทำเรื่องอยู่นานถ่ายรูปโน่นนี่นั่น อยู่หลายอาทิตย์
ละนายหน้าก็มาเก็บเงินก่อน คนละประมาณ 1 แสนกว่าบาท และแล้ว
นายหน้าก็ หาย ไปกับสายลมแสงแดด (โดนต้ม)

คำสาปจากผี 2

ในปีเดียวกัน เงินก้อนที่ขายที่ได้ น้าพุดเอามาซื้อรถไถแบบเดินตาม
จอดไว้ไต้ถุนบ้าน “หาย” ยายเริ่มจะไม่ไหวพาน้าน้อยกับน้าพุด ไปดูดวงกับพระ
พระท่านบอกแค่ว่า “เขายังไม่ได้ ไปไหนนะโยม”
“มันยังไม่ถึงฆาติของเขา เขายังไปผุดไปเกิดไม่ได้ เขาจึงยังคงวนเวียนไม่ไปไหน”
จริงๆแล้ว ยายเองก็ไม่รู้ว่าจะแก้ยังไง เพราะเราเองนับถือหมอธรรม ไม่ใช่หมอผี
แค่รู้ว่าเขาเข้าใกล้เราไม่ได้ ทำร้ายเราชึ่งๆหน้าไม่ได้ ก็ดีถมเถแล้ว
จริงๆแล้วเหมือนกับรู้แค่ว่าเขายังวนเวียนไม่ไปไหน (นานๆมาที พร้อมเหตุร้าย)
2ปีต่อมา น้องลูกสาวคนเดียวของน้าน้อยหนีตามผู้ชาย ฝ่ายเราก็ไปลากผู้ชายมารับผิดชอบ
ตกลงว่าเขาจะมาแต่ง พอถึงวันนัดฝ่ายชายไม่มา อายชาวบ้านเขา2เท่าเลย
น้าน้อยกีดกันน้องกับผู้ชายคนนั้น น้าน้อยพาน้องหนีมา กทม. อายที่จะยู่จุดๆนั้น
พากันมาค้าขายทั้งครอบครัวอยู่ได้สักพัก น้องก็แอบหนีไปหาผู้ชายคนนั้นอีก

คำสาปจากผี 2

เริ่มก้าวยุกค์ที่มีมือถือ

ทุกๆอย่างจึงดูง่ายไปหมด น้าน้อยฝืนลูกสาวไม่ได้
จึงยอมให้ฝ่าย ชายมาอยู่กินกับลูกสาว โดยที่ไม่ได้ตกแต่งตามประเพณี
น้าพุดรับไม่ได้ เกรียจขี้หน้าลูกเขยและพ่อแม่ฝ่ายชาย จึงขอเลิกกับน้าน้อยต่างคนต่างอยู่
น้าน้อยกับน้องช่วยกันค้าขาย เหมือนจะดีขึ้นใช่ไหมคะ แต่เปล่าเลยปี2554
น้องท้อง เป็นธรรมดามีผัวก็ต้องท้องได้ น้องยังออกไปค้าขายปกติ
น้าน้อยเดินทางกลับบ้านเกิด เพื่อมาขายบ้าน อ้างกับยายว่าบ้านหลังนี้มีอะไรแปลกๆ
ยายก็ไม่ขวางยอมให้ขาย อยู่บ้าน 2-3วัน น้าก็กลับ กทม. นั่งรถทัวร์กลับค่ะ
คืนนั้นขณะ ที่หลับอยู่บนรถ น้าน้อยฝันว่าคนที่นั่งข้างๆคือน้าอ่วม นั่งหันหน้ามาทางน้าน้อย
ตลอดเวลาหลายปีที่เคยฝันเห็น เขาจะไม่เคยพูดเลยแต่คืนนี้บนรถทัวร์
“เมิงหนีกูไม่พ้นหรอก” น้าน้อยสะดุ้งเฮือก จ้องคนที่นั่งข้างๆ ตาไม่กระพริบ
คิดในใจไม่ใช่แล้ว น้ารีบโทรหายายกลางดึกคืนนั้นเลย ทุกๆคนพอรู้ก็ต่างตกใจ
คนที่น่าห่วงที่สุด ตอนนี้ คือ”น้อง”

อย่างที่ทุกๆคนคิดไว้เลยค่ะ สายๆของวันต่อมาอยู่ๆ น้องเกิดปวดท้อง
แฟนน้องพาไปหมอที่ศิริราช หมอฉีดยากันแท้ง และคอยดูอาการเป็นระยะๆ ยื้อได้ค่อนวัน
เย็นของวันนั้นหมอบอกว่า หัวใจเด็กเต้นอ่อนมากๆ โอกาศรอดแทบไม่มี
ที่ยั้งยื้อไว้ได้ขนาดนี้ เพราะมาถึงมือหมอเร็วทันท่วงที สุดท้ายหมอเอาเด็กออกและขูดมดลูก

ในปี2554-2555 น้าน้อยขายที่มรดก ที่ยายยกให้จนหมด ที่ตรงนั้นยังเป็น สปก
ราคาจึงถูกมาก ยายพยายามห้ามแล้วแต่ก็เกินจะฉุด ราคาที่น้าขายทั้งหมด รวมๆบ้านด้วย
ได้ราคาราวๆ 1500000บาท ซึ่งจริงๆแล้วถูกมากนะคะ น้าทยอยขายทีละแปลงเรื่อยๆจนหมด

ตอนนี้เจ้าของที่ดินตรงนั้นก็ถือหลายมือค่ะ ทุกๆคนต่างมีสัญญาชื้อขายในมือแต่ใบ สปก
อยู่ในธนาคารค่ะ ติดหนี้ ธกส อีก 300000บาท ยายมารู้ทีหลังว่าน้าติดการพนัน
ก็ตอนที่น้าน้อย หมดสิ้นทุกอย่างแล้ว พี่น้องที่เคยช่วยเหลือตอนนี้หันหน้าไปทางไหน
ก็เจอแต่ทางตัน 2556 น้องท้องอีกรอบ ยายไปวัดป่าประจำหมู่บ้านบนบานว่า
ถ้าหลานคนนี้เกิดมาปลอดภัย แข็งแรงสมบูรณ์ ยายจะมาบวชชีแก้บน 3เดือน

สรุปว่าได้เลี้ยงค่ะ ยายก็ไปแก้บนตามระเบียบ ส่วนน้าน้อยตอนนี้ชีวิตเหมือนเดินถอยหลัง
ทีละก้าวๆ ติดหนี้รายวันที่บ้านนอก กลับบ้านก็ไม่ได้กลัวเจ้าหนี้ฆ่าทิ้ง
แรกๆแม่เรากับน้าๆก็ช่วยนะคะ แต่หลังๆนี่เริ่มไม่ไหวเหมือนได้ใจว่าเดี๋ยวพี่น้อง
ก็ต้องยื่นมือเข้าช่วย ปี2557 น้าน้อยทะเลาะกับลูกเขย อยากจะให้ลูกช่วยใช้หนี้ที่ตัวเองก่อ
ลูกเขยแกจึงพาน้องหนีไปตั้งหลักปักฐานที่ จ.อื่น โดยที่น้องเองก็เลือกผัวไม่สนใจว่า
คนเป็นแม่จะอยู่กินยังไง คือทิ้งไปเลยไม่ติดต่อไม่มาหา คงเพราะน้าน้อยไม่มีมรดก
ตกถึงมือลูกเค้าเลยไม่คิดจะเลี้ยงดู ตอนนี้น้าน้อยก็ตัวคนเดียว หันหน้าไปทางไหน
ก็มืดไปหมด ส่วนเราเองก็แอบช่วยบ้าง เวลาที่แกไม่มีจะกิน (พ่อเราห้ามยุ่งกับน้าน้อยค่ะ
เพราะไปอยู่ที่ไหนเดือดร้อนที่นั่น ต้องมีเรื่องให้ทุกข์อกทุกข์ใจตลอด)
เรื่องราวเล่ามาจนถึงปัจจุบันแล้วค่ะ ไม่เห็นหน้ากลัวเลยเนาะ สิ่งที่มองไม่เห็นสัมผัสไม่ได้
ก็ใช่ว่าจะไม่มีนะคะ บางทีน้าอ่วมอาจจะยังรอน้าน้อยอยู่ก็ได้

ความเชื่อของคน

ความเชื่อของมนุษย์เริ่มต้นจากความไม่รู้ ความไม่เข้าใจต่อสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัว โดย
เฉพาะปรากฏการณ์ที่ไม่สามารถพิสูจน์หรืออธิบายได้ มนุษย์จึงจินตนาการถึงสิ่งที่สามารถ
ใช้เป็นคำตอบของข้อสงสัยหรือสิ่งที่ไม่รู้นั้น การอธิบายเรื่องสิ่งเหนือธรรมชาติจึงเกิดขึ้นและ
ครอบงำความนึกคิดของคนได้โดยกว้าง
มนุษย์จินตนาการคิดสร้างเทวดา ผีสาง นางไม้ ภูมิผีปีศาจ วิญญาณต่าง ๆ ขึ้น
เป็นการสมมุติแทนสิ่งลี้ลับที่มีอำนาจ เมื่อสร้างขึ้นหรือสมมุติขึ้นแล้ว ก็ต้องแสดงออกด้วย
ความเคารพยำเกรง โดยจัดทำพิธีกรรมต่าง ๆ เป็นการบวงสรวง เพื่อให้สิ่งมีอำนาจหรือ
ผู้บันดาลคุณหรือโทษแก่มนุษย์พอใจ จะได้มีเมตตา ไม่ทำร้าย และบันดาลความสุขให้แก่
มนุษย์ ความเชื่อเช่นนี้มีทุกท้องถิ่นทุกประเทศ และออกมาในรูปของไสยศาสตร์หรือลัทธิ
บูชาเทพคล้ายคลึงกัน โดยต่างมีเทพเจ้า นางฟ้า ภูตผีปีศาจต่าง ๆ เป็นผู้ทรงอำนาจเหนือ
มนุษย์ ดังปรากฏในเทพนิยายของชาติต่าง ๆ

อ่านเรื่องอื่นต่อไป : คำสาปจากผี

เล่าเรื่องผีกัน

ข่า

ผีในหอพัก